نخستین نفر به این نتیجه رسید که می‌توان میوه گیاه قهوه را خورد اما این میوه بسیار تلخ و ناخوشایند بود؛

نخستین نفر به این نتیجه رسید که می‌توان میوه گیاه قهوه را خورد اما این میوه بسیار تلخ و ناخوشایند بود؛

بنابراین او تصمیم گرفت تا لوبیای قهوه را بپزد تا بررسی کند که آیا تلخی آن با پخته شدن از بین می‌رود یا خیر؟

با انجام این کار، آن مرد به اولین رستر قهوه تبدیل شد.

اولین ابزار شناخته شده برای برشته کردن دانه‌های قهوه
تابه‌های نازک، دایره‌ای و اغلب سوراخ‌دار ساخته شده از فلز یا چینی بود
که در قرن پانزدهم در امپراتوری عثمانی و ایران بزرگ استفاده می‌شد.
این نوع تابه کم عمق و بشقاب به دسته ای بلند مجهز بود تا بتوان آن را روی منقل (ظرفی از ذغال داغ) نگه داشت تا قهوه برشته شود.


لوبیاهای قهوه را با یک قاشق باریک هم زدند.
مقدار کمی از لوبیای قهوه را می توانستند در یک زمان گرم کنند.
و اولین دستگاه سرخ کن استوانه ای با میل برای حفظ حرکت دانه ها در حدود سال 1650 در قاهره ظاهر شد.
این دستگاه از فلز ساخته شده بود که معمولاً از مس قلع یا چدن ساخته می شد و روی منقل یا آتش باز نگه داشته می شد. انواع فرانسوی، هلندی و ایتالیایی این طرح به سرعت ظاهر شد.
و در طول قرن بعد در اروپا، انگلستان و مستعمرات آمریکا محبوبیت پیدا کردند.